ΤΑ ΠΑΙΔίΑ ΠΑΙΖΕΙ!

Στην παρούσα φάση της ζωής μου περνώ από επιλογή μου τις περισσότερες ώρες της ημέρας μου μέσα στο σπίτι φροντίζοντας τα μικρά! Κάτι που αφενός μεν με γεμίζει αγάπη & χαρά αλλά αφετέρου με κάνει να ψιλοβαριέμαι... Οπότε ο αρτοπαρασκευαστής για μένα τώρα είναι σωτήρια ανακάλυψη!!! Αφού λοιπόν δοκίμασα αρκετές συνταγές διαφορετικών ειδών ψωμιού (εκτός από την πρώτη του μαύρου ψωμιού όλες οι άλλες πέτυχαν) είπα τώρα να ανέβω επίπεδο (έμπειρη γαρ) & να προσπαθήσω να φτιάξω κανένα τσουρέκι! Κι εδώ ξεκίνησε ο ξεκαρδιστικός μου μαραθώνιος! Γιατί το εγχειρίδιο του δικού μου αρτ/στή δεν έχει "τσουρεκοσυνταγή" κι έπρεπε πάλι να ψάξω & να αυτοσχεδιάσω. Μου έδωσε & η κολλητή μου του δικού της, αλλά στο δικό μου μηχάνημα απέτυχαν παταγωδώς:
* Πρώτη απόπειρα προχθές, παρα-παραφούσκωσε κι ήρθε & κόλλησε στα τοιχώματα πάνω του μηχανήματος... Ψήθηκε δε πολύ (σχεδόν κάηκε για να είμαι ειλικρινής) γύρω & κάτω ενώ το πάνω μέρος που ακουμπούσε στο καπάκι του ...φούρναρη φυσικά έμεινε ωμό κι έκανε τρύπα στη μέση!!
Εγώ απτόητη είπα δεν πειράζει, θα επαναλάβω τη διαδικασία με μικρότερη δόση & θα πετύχει! (είπαμε, είμαι αισιόδοξο παιδάκι!)
* Το ίδιο βράδυ λοιπόν ξαναπροσπάθησα με δόση αυτή τη φορά για 750 γραμμάρια αντί του ενός κιλού. Κι επειδή βέβαια ήμουν κι απολύτως σίγουρη πως αυτή τη φορά θα είχα το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, το άφησα να ψηθεί κι εγώ την έπεσα για ύπνο (σβήνει μόνο του το μηχάνημα)! Τρέχω το πρωί να ...θαυμάσω το δημιούργημά μου, τί να δώ; Μια σόλα είχε φυτρώσει μέσα στον αρτοπαρασκευαστή: μαύρη, σκληρή, απαίσια... Δεν μπορεί αυτό να ήταν το θεσπέσιο τσουρέκι που ονειρευόμουν πως θα είχε γίνει. Τα νεύρα μου τσατάλια. Αλλά φυσικά εκτός από αισιόδοξο πλάσμα είμαι & πεισματάρικο κι έτσι δεν υπήρχε περίπτωση να το αφήσω να με καταβάλει, εγώ θα το νικούσα & θα έφτιαχνα το πιό ωραίο τσουρέκι που φτιάχτηκε ποτέ σε αρτο-αποτέτοιο.
* Το μεσημέρι λοιπόν σήμερα μόλις κοιμήθηκε το μωρό εγώ που είχα σκοτωθεί να φτιάξω νωρίς το ψωμί για να προλάβω μετά με την ησυχία μου να ...δημιουργήσω απερίσπαστη, ξεκίνησα τρίτη προσπάθεια. Εννοείται πάλι έπλεα σε πελάγη σιγουριάς για το εξαίσιο αυτή τη φορά αποτέλεσμα! Τήρησα δε τη συνταγή κατά ...γραμμάριο (ναι, μετά τον αρτ/στή πήγα εννοείται & αγόρασα μια ψηφιακή ζυγαριά ακριβείας για την κουζίνα μου)! Εκεί λοιπόν που καθόμουν το απόγευμα με τον άντρα μου & παίζαμε με τα πιτσιρίκια αναμένοντας το πολυπόθητο ...καμπανάκι λήξεως του μηχανήματος, άρχισε να μυρίζει το σπίτι έντονα καμμένο! Τρέξαμε στην κουζίνα & είδαμε το μείγμα πάλι να έχει φουσκώσει τόσο πολύ, μα τόσο πολύ που είχε ξεχειλίσει από το δοχείο του & είχε χωθεί σε όλα τα κενά του μηχανήματος συμπεριλαμβανομένου & του χώρου πάνω στις αντιστάσεις ψησίματος!... Ε, για να πω την αλήθεια, αν δεν ήταν στο σπίτι εκείνη τη στιγμή ο άντρας μου για να ...σώσει το μηχάνημα, εγώ δεν υπήρχε περίπτωση να καθήσω (& με τα νεύρα που είχα από τις επαναλαμβανόμενες αποτυχίες) να το καθαρίσω, θα πετούσα & τον αρτ/στή μαζί. Αντ΄αυτού ο καλός μου με την υπομονή που τον διακρίνει το καθάρισε μια χαρά! Και ψοφήσαμε & στο γέλιο όταν σε κάποια φάση που είχαν γεμίσει τα χέρια του ζύμη σα τσίχλα είπε "τσουρέκια μας τα έκανε το μίγμα για τσουρέκι σου"!!!
* Τί; Νομίζατε πως αυτό ήταν; Όχι βέβαια, σιγά μην αφήσω εγώ ένα ανεγκέφαλο μηχάνημα να με νικήσει! Μόλις έφυγε ο Σ. από το σπίτι το απόγευμα (μη γίνουμε κι εντελώς ...ρόμπα) εγώ σφαίρα ξανά να ...ζυμώσω. Τελευταία φορά είπα όμως στον εαυτό μου! Ε, επιτέλους, αυτή η τελευταία προσπάθεια έφερε τελικά ένα καταπληκτικό αποτέλεσμα αφού το τσουρέκι μου & μοσχοβολάει & γεύση υπέροχη έχει! Για όνομα πια, τόσα υλικά χαμένα! Το κακό ξέρετε όμως ποιό είναι; Πως αυτή τη φορά αυτοσχεδίασα, οπότε αν θελήσω να το επαναλάβω, χλωμό έως κατάχλωμο το βλέπω να ξαναπετύχει εύκολα... Και δεν υπάρχει περίπτωση να ξανααρχίσω τα πειράματα. Enough is enough! Τώρα έχουν τα κέικς σειρά! Κι ελπίζω σ΄αυτά να είμαι πιό τυχερή. Το υπέροχο είναι που ευτυχώς πήρε & η κολλητή μου (την επηρέασα φυσικά) αρτο-τέτοιο & ρίχνουμε τρελλό γέλιο όλη μέρα στα τηλέφωνα να λέμε η μία στην άλλη τα ...δεινά της! Αλλά είπαμε: για τη φάση που ζω τώρα (& η κολλητή μου επίσης) εκτόνωση φοβερή είναι το όλο σκηνικό με το μηχάνημα αυτό! Μετά θα δω τί θα πάρω!
Φιλιά γλυκά σας! Και μην με παρεξηγείτε που & χάθηκα & κανένα σοβαρό θέμα δεν αγγίζω: είπαμε, είμαι αλλού τώρα & για μερικούς μήνες ακόμη...
Μαρία.

ΤΟ ΦΟΛΙΚΟ ΟΞΥ ΕΙΝΑΙ Η ΛΥΣΗ-ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗ ΚΥΗΣΗ;!
(Όχι, ΔΕΝ είμαι γιατρός)
UPDATE του προ-προηγούμενου post.

Ολόκληρη η προηγούμενη εβδομάδα ήταν για μένα αποκαλυπτική & εξαιρετικά ωφέλιμη! Ενώ ήμουν σε μια φάση της ζωής μου που, όπως θα διαβάσατε & στο προ-προηγούμενο post μου, ήμουν κατά-πελαγωμένη (& συγχωρήστε μου τη λεξηπλασία μα είναι πραγματικά η μόνη λέξη που αποδίδει ρεαλιστικά την κατάστασή μου) εξαιτίας του άγχους μου για την έκβαση & αυτής της εγκυμοσύνης μου (μετά από 4 παλίνδρομες κυήσεις) ξαφνικά όλα άλλαξαν!
Καταρχήν γιατί με το που έγραψα το συγκεκριμένο post & εξέφρασα δημόσια τα συναισθήματά μου, τη φοβία μου για το θέμα, τη μεγάλη μου ανησυχία, αμέσως ήταν κατά κάποιο τρόπο σα να «ξόρκισα τους δαίμονές μου»! Και μόνο από αυτή τη δημόσια κατάθεση του άγχους μου ήταν ξαφνικά σα να χτύπησα στη ρίζα της την αιτία που μου το προκαλούσε. Είναι πολύ σημαντικό βήμα στην ψυχολογία εξάλλου η «εξαγωγή» από μέσα μας των όσων μας αγχώνουν.
Έπειτα, πήρα από σας τόσο ενδιαφέρον, αγάπη, θάρρος & αισιοδοξία (με τα σχόλια αλλά & με τα emails που μου στείλατε) που ένιωσα πως πραγματικά σ΄αυτό δεν είμαι καθόλου μόνη, αφού πολλές από σας τις e-φίλες μου έχετε περάσει παλίνδρομες κυήσεις (η ανομολόγητη μάστιγα της εποχής μας;) τις οποίες μου εξομολογείστε για να με κάνετε να νιώσω καλύτερα & σας ευχαριστώ θερμά. Άλλη μια φορά που μου αποδεικνύεται πόσο αληθινή & ουσιαστική μπορεί να είναι η «ηλεκτρονική» (e) φιλία!!! Το μόνο που μπορώ να πω είναι απλά ΣΑς ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!
Αφού λοιπόν άρχισα καταρχήν να αισθάνομαι πιο θετική στην αντιμετώπιση του όλου θέματος, σκέφτηκα να ψάξω γενικά στο διαδίκτυο για οποιαδήποτε πληροφορία θα μπορούσα να συλλέξω σχετικά με τις παλίνδρομες κυήσεις! Το είχα κάνει & παλιότερα βέβαια αυτό, αλλά πιθανότατα τότε δεν υπήρχαν ακόμη στην ιατρική κοινότητα τόσα δεδομένα, μελέτες & έρευνες σχετικά με το θέμα, ενώ τώρα ειλικρινά στάθηκα τυχερή! Βρήκα αρχικά σε ένα forum ιατρικού-γυναικολογικού περιεχομένου
http://experts.pathfinder.gr/index.php?view=12&question_id=30996 την καταπληκτική για μένα απάντηση ενός γυναικολόγου σε μια κοπέλα που τον ρωτούσε μετά από μια παλίνδρομη πανικόβλητη (όπως ήμουν κι εγώ) τι πρέπει να προσέξει για να μην «ξαναπάθει» παλινδρόμηση στην εγκυμοσύνη της: της εξηγεί λοιπόν ο σοφός αυτός άνθρωπος πως συνήθως οι παλίνδρομες οφείλονται σε χρωμοσωμιακές ανωμαλίες των εμβρύων & της συνιστά να παίρνει καθημερινά 10-15mg φολικού οξέος πριν ακόμη ξαναμείνει έγκυος, το διάστημα που θα επεδίωκε να συλλάβει & οπωσδήποτε από την αρχή της κύησης!
Αυτό για μένα σαν πληροφορία υπήρξε ιδιαιτέρως σημαντική! Πράγματι (όπως έγραψα & σε σχόλιό μου στον φίλο Αθεόφοβο σε εκείνο το post) στην 4η δική μου παλινδρόμηση, ο γιατρός μου με είχε συμβουλεύσει να κάναμε απόξεση παρότι δε χρειαζόταν αφού ήμουν ακόμη μόλις 5 εβδομάδων έγκυος, για να στέλναμε τους διάφορους ιστούς του νεκρού πια εμβρύου για ιστολογικές εξετάσεις. Το είχαμε κάνει & τα αποτελέσματα των εξετάσεων μας είχαν δείξει πως πράγματι υπήρχε τριχρωμία (ένα είδος γενετικής ανωμαλίας) στο χρωμόσωμα 13 (δλδ το έμβρυο εάν ζούσε θα είχε μια πάθηση πιό βαρειά από το σύνδρομο Down). Και φυσικά παρότι είχα τρομάξει με τη διάγνωση αυτή, ωστόσο είχα καταλήξει στο ανακουφιστικό τότε για την ψυχολογία μου συμπέρασμα πως τουλάχιστον ήταν καλύτερα που παλινδρόμησε…
Έρχεται λοιπόν τώρα αυτός ο γιατρός με την απάντησή του στο forum να μου δώσει μια πιθανή εξήγηση, μια αιτία! Και συνειδητοποιώ πως αυτό ήταν που με τρέλαινε! Το να μην ξέρω το «γιατί» με άγχωνε ιδιαίτερα, αφού έτσι δεν μπορούσα να προφυλαχθώ από τίποτε κατά την επόμενη κύηση. Έφτιαχνα δε –όπως ήταν αναμενόμενο- με το μυαλό μου χίλια-δυό ακραία σενάρια για το τι μπορεί να ευθύνονταν: το τσιγάρο, τα χημικά της ατμόσφαιρας που αναπνέουμε, τα μανό(!), τις βαφές μαλλιών, τα καλλυντικά μου (που δεν είναι φυτικά), τη συσκευή που η πετικιουρίστα μου έκανε ποδόλουτρο (& έπαψα να πηγαίνω για αρκετό καιρό!), το κινητό μου, την ακτινοβολία των ηλεκτρονικών υπολογιστών (αφού & λόγω επαγγέλματος είμαι όλη μέρα σε τέτοιο περιβάλλον), το φούρνο μικροκυμάτων(παρεπιπτόντως: πράγματι οι έγκυες δεν πρέπει να πλησιάζουν όταν λειτουργεί σε απόσταση μικρότερη του 1,5 μέτρου), τα απορρυπαντικά, τα ασύρματα τηλέφωνα του σπιτιού(τα αντικατέστησα πάλι με καλωδιακά), τα ασύρματα δίκτυα όχι μόνο τα δικά μας μα & των γειτόνων (έχετε αναρωτηθεί πόσο επιβλαβή μπορεί να είναι για την υγεία όλων μας αλλά & πόσοι άλλοι εκτός από εσάς έχουν στη γειτονιά σας;), μέχρι & το μολυσμένο νερό που πίνουμε (πήγα & πήρα ψυγείο «ντουλάπα» που συνδέεται απευθείας με την παροχή ύδρευσης & φιλτράρει το νερό με ένα πολύ αξιόπιστο φίλτρο!)… Αλλά πάντοτε επαναλαμβανόταν η ίδια πονεμένη ιστορία: 4 ολόκληρες φορές οι εγκυμοσύνες μου παλινδρόμησαν. Πολύς καιρός & πολύ ταλαιπωρία κι ακόμη πιο πολύ στεναχώρια…
Ξεκινώ λοιπόν να ψάχνω πιο προσεκτικά στο net αυτή τη φορά για «έλλειψη φολικού οξέως»! Και βρίσκω πως πράγματι η έλλειψη του τόσο σημαντικού αυτού στοιχείου στον οργανισμό μας & ειδικά στις έγκυες προκαλεί μεγάλο αριθμό δυσπλασιών & ανωμαλιών στα έμβρυα, πως ειδικά κατά την κύηση ο γυναικείος οργανισμός έχει ανάγκη περίπου 400μικρογραμμαρίων φολικού οξέως την ημέρα (εξαιρετικά δύσκολο να ληφθεί αυτό το μέγεθος μόνο από τη διατροφή μας) & πολλές άλλες χρησιμότατες πληροφορίες των οποίων τα links θα παραθέσω στο τέλος του post μου, ώστε να μπορεί ο/η κάθε ενδιαφερόμενος/η να τα διαβάσει ιδίοις όμασι*. Πάντως η ουσία είναι πως ο ρόλος αυτής της "βιταμίνης" είναι ακριβώς να προφυλάσσει τους ανθρώπινους οργανισμούς (& τα έμβρυα) από δυσπλασίες αφού ουσιαστικά αναπλάθει τα σημεία του DNA μας τα οποία αρχίζουν να αλλοιώνονται από χίλιες-δύο καταστροφικές επιδράσεις (π.χ. συντηρητικά των τροφών που καταναλώνουμε, τοξικά, χημικά, κ.λ.π.).
Κι αρχίζω πια έπειτα κι απ΄αυτή την ανακάλυψη να σκέπτομαι το δικό μου ιατρικό ιστορικό: από 14 ετών γνωρίζω πως έχω έλλειψη σιδήρου & φολικού οξέως, κατά καιρούς όλη μου σχεδόν τη ζωή παίρνω θεραπείες σε μορφή βιταμινών. Ένα χρόνο πριν μείνω έγκυος στην κορούλα μου (η οποία Δόξα τω Θεώ είναι τώρα 2,5 χρονών & υγιέστατη) είχα ξεκινήσει ακριβώς μια τέτοια θεραπεία! Αυτό κι αν ήταν για μένα ανακάλυψη! Οπότε έτσι εξηγείται ωραιότατα & ιατρικά το ότι εκείνη η εγκυμοσύνη πήγε περίφημα! Αφού τότε ο οργανισμός μου είχε ανακάμψει από τη θεραπεία & οι «αποθήκες» του σε φολικό οξύ ήταν πλήρεις!
Κι έρχομαι στο καλύτερο: εδώ & ακριβώς ένα μήνα παίρνω πάλι φολικό οξύ (αμπούλες Fysiofol* των 15mg) καθημερινά γιατί ξυπνούσα το πρωί κι ένιωθα έντονη κόπωση σα να μην είχα ξεκουραστεί καθόλου το βράδυ, οπότε αφού γνώριζα πως ανέκαθεν είχα πρόβλημα με την έλλειψη σιδήρου & φολικού οξέως, σκέφτηκα αμέσως να αρχίσω τη χρήση του πάλι & το έπραξα. Τότε ήταν που ανακάλυψα & την τωρινή μου εγκυμοσύνη! Ω, μα αυτό για μένα ήταν καταπληκτική διαπίστωση! Επομένως σκέφτηκα πως έχω μεγάλες ελπίδες πια να πάει καλά αυτή η εγκυμοσύνη! Γιατί οκ, μπορεί όταν έμεινα έγκυος (περίπου 2 εβδομάδες δλδ πριν αρχίσω ξανά τη λήψη φολικού οξέως) ο οργανισμός μου να μην ήταν σε καλά επίπεδα όσον αφορά τη στάθμη αυτού, ωστόσο αφού ξεκίνησα σχετικά αμέσως τη λήψη του, μπορεί να πρόλαβα & να μην προκλήθηκαν ακόμη ζημιές στο έμβρυο! [*Fysiofol: φαρμακευτικό ιδιοσκεύασμα που περιέχει πρωτεϊνοηλεκτρικό σίδηρο σε συνδυασμό με φυλλινικό ασβέστιο & χρησιμοποιείται στην πρόληψη της αναιμίας της κύησης]
Έτσι άρχισα σοβαρά να ελπίζω! Να πιστεύω & να ελπίζω πως όλα θα πάνε μια χαρά & θα αποκτήσω σύντομα άλλο ένα (τουλάχιστον) υγιές μωράκι! Αλλά τώρα που ξέρω, σκέπτομαι με μεγάλη ανακούφιση πως κι αν ακόμη δεν πάει καλά τώρα, τουλάχιστον αφού δε θα σταματήσω τη λήψη του τόσο σημαντικού αυτού στοιχείου για τον οργανισμό μου έως ότου ξαναμείνω έγκυος, τότε οπωσδήποτε την επόμενη φορά (που θα έχουν «γεμίσει πια οι αποθήκες μου») θα πάει καλά!!! Και χαίρομαι!
Ξέρω, θα μου πείτε «μα δεν κουράστηκες να μένεις & να ξαναμένεις έγκυος;» Ε λοιπόν, ΟΧΙ δεν κουράστηκα! Ξέρετε τι πείσμα έχω;;; Αφού το θέλω κι αφού ξέρω πόσο μεγάλη υπόθεση είναι το να φέρνεις ένα παιδί-άγγελο στον κόσμο & να το ανατρέφεις, θα το παλέψω με όλες μου τις δυνάμεις! Κατά τη δική μου ταπεινή άποψη τίποτε δεν αξίζει περισσότερο! Κι αφού το θέλω πραγματικά τόσο πολύ, σίγουρα θα τα καταφέρω!!!
Χθες πήγαμε επιτέλους στον γυναικολόγο μου. Ο σύζυγός μου είχε πολύ μεγάλη αγωνία, ενώ εγώ τον καθησύχαζα πως το μωρό θα ήταν μια χαρά! Δεν είχα καμμία συγκεκριμένη ένδειξη γι΄αυτό, απλά έτσι ένιωθα! Ο φίλος μας & γιατρός μου από την άλλη ήταν απαισιόδοξος, εξαιτίας του ιστορικού μου. Συγκεκριμένα μας είχε πει πως στατιστικά τουλάχιστον, κάθε παλίνδρομη κύηση που βιώνει μια γυναίκα μειώνει κατά 25% τις πιθανότητες να αποκτήσει τελικά αυτή ένα υγιές μωρό… Κι εγώ είχα κάνει –όπως σας έχω ήδη πει- 3 πριν γεννήσω την κόρη μου & μία μετά. Άρα, στατιστικά δεν είχα ήδη καμμία ελπίδα. Και πάντοτε παλινδρομούσαν πριν κλείσω 5 εβδομάδες κύησης, πριν ακόμη «δούμε» στον υπέρηχο την καρδούλα του παιδιού… Έτσι χθες που λογικά ήμουνα στην 7η εβδομάδα θα είχαμε μια 1η ουσιαστική ένδειξη, θετική ή όχι! Και την είχαμε: είδαμε ένα μωράκι τοσοδούλι, μόλις 1,30cm να κινείται συνεχώς, να κινεί τα χεράκια του (ΝΑΙ, έχει ήδη χεράκια!!!), ακούσαμε την καρδούλα του αλλά και την είδαμε!!! Δόξα τω Θεώ (τον όποιο Θεό αφού εγώ πιστεύω πως υπάρχει Θεός αλλά πως δεν μπορεί Αυτός να κάνει …γεωγραφικές εξαιρέσεις, άρα είναι Ένας) το μωρό μου ζει, είναι καλά μέσα στην κοιλίτσα μου, μας χαιρετάει… Ήταν η πιο συγκινητική μέρα της ζωής μου πραγματικά αυτή, πιθανότατα λόγω της μεγάλης μας αγωνίας!
Bέβαια θέλω εδώ να πω στις κυρίες που με διαβάζουν κι αντιμετωπίζουν αντίστοιχο πρόβλημα παλίνδρομων κυήσεων, πως σαφέστατα δεν ισχυρίζομαι πως είμαι εγώ πιο έξυπνη από τους γιατρούς (εξάλλου κι εμένα, όπως λέω στην αρχή αυτού του post γιατρός σε γυναικολογικό forum μου άνοιξε τα μάτια), ούτε πως ανακάλυψα εγώ τη σίγουρη μέθοδο αντιμετώπισης των παλίνδρομων κυήσεων. Σε καμμία περίπτωση δεν προτρέπω καμμία σας να αμφισβητεί τα λεγόμενα του γιατρού της! Αλλά επειδή κι όλες τις πληροφορίες που βρήκα γιατροί τις δίνουνε & επίσης όλα τα σχετικά γύρω από το συσχετισμό της ελλείψεως του φολικού οξέως στο γυναικείο οργανισμό & των κυήσεων που παλινδρομούν (ακριβώς λόγω της σοφίας της φύσης!) μου φαίνονται εμένα προσωπικά απολύτως λογικά, σκέφτηκα να τα καταθέσω δημόσια, ώστε να βοηθηθούν κι άλλες κοπέλες που βρίσκονται στην ίδια με μένα θέση! Εγώ πάντως τώρα ξέρω! Κι έχω & την απόδειξη της «πετυχημένης» εγκυμοσύνης στην κόρη μου μετά από τυχαία όμως χορήγηση επί ενός χρόνου φολικού οξέως! Στο κάτω-κάτω, ακόμη κι αν ο δικός σας γιατρός δεν ξέρει τα οφέλη στην αρχή της εγκυμοσύνης από τη χορήγηση φολικού οξέως (όπως ο δικός μου), εσείς μπορείτε απλά να το δοκιμάσετε! Αφού ούτως ή άλλως είναι μια απλή βιταμίνη (όπως ο σίδηρος & το ασβέστιο), εγκεκριμένη από τον ΕΟΦ, πωλείται ελεύθερα στα φαρμακεία & μάλιστα είναι από τα ελαχιστότατα φαρμακευτικά σκευάσματα που στις ενδείξεις του ΔΕΝ γράφει πως είναι επικίνδυνη κατά τη διάρκεια της κύησης αλλά αντιθέτως, πως ΣΥΝΙΣΤΑΤΑΙ κατά την κύηση!!! Ρωτήστε τον γιατρό σας πριν τη λάβετε!
Φιλιά σε όλους αλλά (κύριοι επιτρέψτε μου σ΄αυτό το post να φανώ λιγάκι άδικη) κυρίως σε όλες!!! Και καλή τύχη εύχομαι σε όσες αντιμετωπίζουν παρόμοιο πρόβλημα, μέσα από την καρδιά μου!

Και τώρα μερικές σημαντικές επισημάνσεις κι αμέσως μετά τα links που σας υποσχέθηκα:
* Μπορεί να βρείτε ή να ακούσετε αναφορές στο φυλλικό(ή φυλικό) οξύ. Είναι το ίδιο στοιχείο, το φολικό οξύ.
* Προσέξτε όταν το παίρνετε καταρχήν να είστε με άδειο στομάχι κι έπειτα να το παίρνετε καλύτερα μαζί με χυμό ή να πίνετε αμέσως μετά λίγο χυμό. Αποφύγετε να πιείτε μετά τσάι, καφέ ή γάλα γιατί μειώνουν την απορρόφησή του από τον οργανισμό!
* UPDATE (Ή αλλιώς Τελευταία Ενημέρωση 2012): μέχρι σήμερα (Ιανουάριος 2012) έχω αναφέρει για το φυλικό οξύ σε περισσότερες από 20 κοπέλες που είχαν κι εκείνες αντιμετωπίσει παλινδρομήσεις: ΌΛΕΣ μα ΌΛΕΣ, αφού το συζήτησαν με τους γιατρούς τους -οι οποίοι τις διαβεβαίωσαν πως μόνο καλό θα μπορούσε να κάνει τόσο στις ίδιες όσο & στο έμβρυο η λήψη του- το έλαβαν ανελιπώς καθημερινά για μερικούς μήνες (3-4) πριν ξαναμείνουν έγκυες, συνέχισαν φυσικά κανονικότατα τη λήψη του & κατά την κύηση & ΌΛΕΣ μα ΌΛΕΣ απέκτησαν μωράκια!!!!!!!!!!!!! Δυστυχώς οι περισσότερες δεν μου επιτρέπουν να δημοσιεύσω τα στοιχεία τους, όμως είμαι πλέον απολύτως βέβαιη για την αποτελεσματικότητά του!
* Για να κατανοήσετε πόσο σημαντικό όφελος είναι για τον οργανισμό η λήψη φολικού οξέως, σας λέω πως σε γυναίκες που έκαναν χρόνια λήψη (αλλά πάντοτε στην προτεινόμενη δοσολογία των 10-15mg ημερησίως) παρατηρήθηκε σημαντικότατη θωράκιση του οργανισμού τους απέναντι σε σοβαρές μορφές καρκίνου, όπως καρκίνο του μαστού & καρκίνο του παχέως εντέρου!

http://panacea.med.uoa.gr/topic.aspx?id=411

http://www.fuego.xan.gr/index.php?tmp=2&pg=2&id=10018&

http://www.medlook.net/bali/pregnancy.asp

http://www.woman.com.gr/article_detail.asp?node_serial=001001002001&node_id=379&article_id=180

http://www.kalogirou.info/modules.php?name=News&file=article&sid=15

http://ektrosi.com/archives/64

Πραγματικές συνομιλίες από γραμμή τεχνικής υποστήριξης εταιρείας ηλεκτρονικών υπολογιστών:

Τεχνικός: -Τι είδους υπολογιστή έχετε;

Γυναίκα πελάτης: - Έναν άσπρο...



Πελάτης:- Ναι, γεια σας, δεν μπορώ να βγάλω τη δισκέτα από τον υπολογιστή μου.

Τεχνικός:- Δοκιμάσατε να πατήσετε το κουμπί;

Πελάτης:- Ναι, ναι, αλλά φαίνεται ότι έχει κολλήσει.

Τεχνικός:- Περίεργο αυτό. Θα σας στείλω κάποιον να το δει.

Πελάτης:- Αχ, όχι...περιμένετε...Δεν την έχω βάλει τη δισκέτα τελικά μέσα, είναι πάνω στο γραφείο μου...συγγνώμη.




Τεχνικός:- Πατήστε στο εικονίδιο 'ο υπολογιστής μου' που βρίσκεται αριστερά στην Οθόνη.
Πελάτης:- Αριστερά όπως το βλέπετε εσείς ή εγώ;




Πελάτης: - Ναι, γεια σας, με λένε Μάρθα, δεν μπορώ να τυπώσω. Κάθε φορά μου βγάζει ένα μήνυμα 'can't find printer'. Πήρα τον εκτυπωτή και τον έβαλα ακριβώς μπροστά στην οθόνη, αλλά ακόμα μου λέει ότι δεν μπορεί να τον βρει...




Πελάτης: - Ναι, το πρόβλημά μου είναι ότι δεν μπορώ να τυπώσω το κόκκινο χρώμα.

Τεχνικός: - Ο εκτυπωτής σας είναι έγχρωμος;

Πελάτης: - Εεεεεεε......ευχαριστώ.




Τεχνικός: - Τι υπάρχει στην οθόνη σας τώρα κυρία μου;

Πελάτης: - Ένα αρκουδάκι που μου πήρε ο φίλος μου από το σούπερ μάρκετ.




Πελάτης: - Το πληκτρολόγιό μου δεν δουλεύει.

Τεχνικός: - Είστε σίγουρος ότι είναι συνδεδεμένο στο πίσω μέρος του υπολογιστή;

Πελάτης: - Όχι, δεν μπορώ να δω από πίσω.

Τεχνικός: - Πάρτε το πληκτρολόγιο και κάντε 10 βήματα προς τα πίσω.

Πελάτης: - Οk.

Τεχνικός: - Το πληκτρολόγιο έρχεται μαζί σας;

Πελάτης: - Ναι.

Τεχνικός: - Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι συνδεδεμένο. Κοιτάξτε εκεί γύρω. Υπάρχει κανένα άλλο πληκτρολόγιο;

Πελάτης: - Ναι, βλέπω ένα άλλο στο γραφείο...Α! Αυτό δουλεύει!





Τεχνικός: - Το password σας είναι ένα μικρό γράμμα μ όπως λέμε 'μήλο', ένα κεφαλαίο Σ όπως λέμε 'σκύλος', και ο αριθμός 7.

Πελάτης: - Το 7 μικρό ή κεφαλαίο;





Πελάτης: - Δεν μπορώ να μπω στο internet.

Τεχνικός: - Το password είναι σίγουρα σωστό;

Πελάτης: - Ναι, είδα τον συνάδελφό μου που το έγραφε.

Τεχνικός: - Και ποιο είναι το password;

Πελάτης: - Πέντε αστεράκια.





Τεχνικός: - Ποιο antivirus πρόγραμμα χρησιμοποιείτε;

Πελάτης: - Το Netscape.

Τεχνικός: - Αυτό δεν είναι antivirus.

Πελάτης: - Αχ, συγγνώμη, το Internet Explorer





Τεχνικός: (Μετά από μιάμιση ώρα εκπαίδευσης στη χρήση ενός λογιστικού προγράμματος σε υπάλληλο της εταιρείας που αγόρασε το πρόγραμμα & ο οποίος καλούνταν να το χειριστεί:) - Καταλάβατε; Εύκολο δεν είναι το πρόγραμμα;

Πελάτης: - Κατάλαβα, πραγματικά πολύ εύκολο είναι, αλλά έχω μια απορία. Αυτό (δείχνει το mouse!) τί είναι;






Πελάτης: - Ναι, γεια σας, έχω ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα. Ένας φίλος μου έβαλε ένα screensaver στον υπολογιστή μου, αλλά κάθε φορά που κουνάω το ποντίκι χάνεται...





Πελάτης: - Γεια σας, γράφω το πρώτο μου e-mail.

Τεχνικός: - Και ποιο είναι το πρόβλημά σας;

Πελάτης: - Έγραψα το 'a' στην διεύθυνση, αλλά πώς θα βάλω το κυκλάκι γύρω του?




Φαντάζομαι πως ξεκαρδιστήκατε & τα ευχαριστηθήκατε, ωστόσο φανταστείτε τί εκνευριστικό είναι για τους ανθρώπους που κάνουν αυτή τη δουλειά να πρέπει ανά πάσα στιγμή να ασχολούνται με τέτοιες ...ασχετίλες!
Φιλιά βρε ατιμούλικα & να έχετε μια όμορφη εβδομάδα!

Aληθινό περιστατικό: "στημένο παιχνίδι"...
Γνωρίζω καλά πως -όπως μου είπε & ο φίλος μου Αφεόφοβος σε σχόλιο στο blog του - "η εμπειρία δεν μεταβιβάζεται", ωστόσο σκεπτόμενη πως ίσως κάποια άτομα βοηθηθούν διαβάζοντας ορισμένες εμπειρίες μου, αποφάσισα να καταθέσω μερικές εδώ μέσα. Έτσι λοιπόν:

Σάββατο βράδυ & έχω βγει με τη φίλη μου την Εύα για ποτάκι. Δεν τρελλαίνομαι να βγαίνω χωρίς τον καλό μου ούτε Σάββατο βράδυ που γίνεται χαμός, αλλά αυτή τη φορά η φίλη μου μου το ζήτησε γιατί "δεν ήταν στις καλές της" & δε θέλησα να της χαλάσω το χατήρι. Βγήκαμε λοιπόν οι δυό μας για να τα πούμε & να τη βοηθήσω -αν μπορούσα- να ξεσκάσει.
Η Εύα είναι παντρεμένη με τον Αλέξανδρο, καλό παιδί, έξω καρδιά, με απίστευτο χιούμορ κι έχουν ένα μικρό παιδάκι κι αυτοί. Δε γνωριζόμαστε πάνω από μερικούς μήνες, αλλά κάνουμε όλο & περισσότερη παρέα. Αυτοί είναι πολύ συντηρητικοί & οι δύο ακόμη & στο ντύσιμο, αλλά κατά τα άλλα είναι μια χαρά ζευγαράκι. Κανείς απ΄τους δυό τους δεν είναι Ροδίτης, έτσι οι γνωριμίες τους στο νησί είναι περιορισμένες & μια που δείχνουν να επιζητούν πολύ τη συντροφιά μας (δεν περνάει μέρα που να μην τηλεφωνήσει είτε ο Αλέξανδρος στον καλό μου, είτε η Εύα σ΄εμένα), τον τελευταίο καιρό βρισκόμαστε πολύ τακτικά. Γελάμε πάααααρα πολύ στις συναντήσεις μας!
Είμαι λοιπόν προβληματισμένη το Σάββατο που βγήκα μόνη μαζί της για το τί μπορεί να της συμβαίνει. Είναι πραγματικά κακόκεφη & μου ζητά αρχικά να πάμε σ΄ενα ήσυχο, αλλά πολύ όμορφο μπαράκι "για να μπορούμε να μιλήσουμε". Φυσικά δεν έχω αντίρρηση κι έτσι καταλήγουμε στο μπαρ "Christo's Garden"! Mια που ξέρω καλά το μαγαζί (& τους ιδιοκτήτες του) παραγγέλνω Martini dry που το λατρεύω (κι όχι Space ή Ice από τα εμφιαλωμένα που παραγγέλνω όταν δεν εμπιστεύομαι το κατάστημα) ενώ η φίλη μου ξεκινά με "πέρδικα". Περιμένω με αγωνία να μου πει τί συμβαίνει, αλλά εκείνη παρότι δείχνει στεναχωρημένη, σαχλαμαρίζει για αρκετή ώρα, μέχρι που ξαναπαραγγέλνουμε. Στο 2ο ποτό αρχίζω να τη ρωτάω περί τίνος πρόκειται. Ξεφυσά, κάθεται πιό κοντά μου κι αρχίζει να μου λέει πως με τον Αλέξανδρο "έχει πρόβλημα", πως "κοντεύει να σκάσει", πως "πρέπει σε κάποιον να μιλήσει επιτέλους"...
- Δεν καταλαβαίνω, της λέω. Εσείς δείχνετε να τα πηγαίνετε μια χαρά.
- Άσε τί δείχνουμε, μην ξεχνάς πως είναι & το παιδί στη μέση.
- Δηλαδή;
- Δηλαδή τα τελευταία 5 χρόνια δεν έχω έρθει σε ...οργασμό!

Εγώ έχω μείνει κάγκελο, δεν ξέρω τί να πω κι απλά πίνω μια ακόμη γουλιά από το ποτό μου, το οποίο τελειώνει ήδη κι αυτό. Εκείνη ξαναπαραγγέλνει & χωρίς να με ρωτήσει παραγγέλνει & για μένα.
- Βρε Εύα μου (της λέω), 5 χρόνια είναι πάρα πολύς καιρός. Δεν έχεις κάνει κάτι γι΄αυτό; Ο Αλέξανδρος τί λέει; Έχετε απευθυνθεί σε κάποιον ειδικό;
- Πήγαμε!
- Και δεν μπόρεσε να σας βοηθήσει;
- Πώς! Με συμβούλευσε να "μην έχω καθόλου αναστολές στο sex & να ζητώ να πάρω αυτό που πραγματικά θέλω"!
- Ωραία, δίκιο είχε. Δεν είδες αποτέλεσμα;
- Θα δείξει!
- Δηλαδή;
(Εδώ με πλησιάζει ακόμα πιό πολύ & ακουμπώντας το χέρι της πάνω στο γόνατό μου:)
- Γι΄αυτό είμαστε σήμερα εδώ.
- Δεν καταλαβαίνω, εγώ πώς μπορώ να βοηθήσω;
- Είμαι ερωτευμένη μαζί σου!
............................................................

Δεν σας κρύβω πως κόντεψα να πέσω από το σκαμπό που καθόμουνα! Ποτέ δε θυμάμαι να είχα νιώσει τόσο αμήχανα! Καταρχήν φρόντισα να της απομακρύνω αμέσως το χέρι από το γόνατό μου! Έπειτα είπα:
- Ναι, αλλά ξέρεις Εύα (χωρίς "μου" αυτή τη φορά για να μην παρεξηγηθώ), εγώ δεν ελκύομαι από το γυναικείο φύλλο!
Κατσουφιάζει αλλά χαζογελάει:
- Το φοβόμουνα (απαντά). Εξάλλου δεν είναι η πρώτη φορά που στέκομαι τόσο άτυχη!
- (Εδώ αρχίζω να εκνευρίζομαι:) Ρε Εύα, συγνώμη, αλλά ο Αλέξανδρος γνωρίζει αυτή σου την "τάση";
- (Γελάει σαρκαστικά &:) Όχι βέβαια! Για τον Αλέξανδρο αυτό θα ήταν κάτι σαν προδοσία, θα τον εξόργιζε απίστευτα & φυσικά το πιό πιθανό είναι πως θα μου ζητούσε να χωρίσουμε.
- Εγώ προσωπικά δεν τον αδικώ! Εφόσον προτιμάς το γυναικείο κορμί, τότε γιατί είσαι με σύντροφο άντρα; Δε θα ήταν καλύτερα, εάν ήσουν πιό ειλικρινής καταρχήν με τον εαυτό σου;
- Ρε Μαρία, ξέρεις τώρα πως είναι: Η κοινωνία, οι γονείς μου, το παιδί...
Προτιμώ να μην της απαντήσω, καθώς μπορεί για μένα τα πράγματα να είναι απλά & ξεκάθαρα, αλλά δεν μπορώ να μην της αναγνωρίσω & πως έχει δίκιο πως ζούμε σε προκατειλημμένη κοινωνία. Της λέω μόνο "πάντως εγώ νομίζω πως για να αλλάξει η κοινωνία σε τέτοια θέματα, πρέπει το κάθε άτομο που βρίσκεται σε ανάλογη θέση να πάψει να κρύβεται πίσω από μια οικογένεια & να διεκδικήσει το δικαίωμά του στη διαφορετικότητα!"
- Ναι (μου λέει), αλλά εγώ ποτέ δεν ήμουν ιδιαίτερα γενναία...
(Και συνεχίζει:) Τέλος πάντων, κάνε μου μια χάρη, αφού προφανώς δε θα ξαναβγούμε οι δυό μας, πάμε τουλάχιστον να πιούμε άλλο ένα ποτάκι σε κανένα πιό "ζωντανό" μαγαζί! Έτσι, για να μου δείξεις πως δε μου κρατάς κακία που εκφράστηκα ελεύθερα!
Δίστασα να πω το οk, όμως η Εύα επέμενε, παρακαλώντας με να το κάνω για να τη βοηθήσω να ξεχάσει τον "πόνο" της! Τελικά αφού με διαβεβαίωσε πως θα ήταν μόνο για ένα ποτό ακόμη, πήγαμε. Σε ένα μάλλον "πιπινομάγαζο", αφού ήταν γεμάτο πιτσιρίκια (το πολύ μέχρι 19-20 χρονών), στο οποίο εγώ δεν είχα ξαναπάει, ούτε εκείνη είπε & γι΄αυτό ήθελε "να δει πώς είναι". Εδώ φυσικά παρήγγειλα Space (για να είμαι & σίγουρη πως δε θα μου φέρουν να πιω πετρέλαιο). Δεν υπήρχαν καρέκλες παρά μόνο λίγα σκαμπό στο μπαρ που όμως ήταν πιασμένα, έτσι στεκόμασταν με το ποτό στο χέρι & ψιλοκουνιόμασταν... Η διάθεσή μου φυσικά είχε πιάσει πάτο, όσο κι αν προσπαθούσα από ευγένεια να το παίξω άνετη. Πού να ήξερα πως με περίμενε και ...συνέχεια!

Σε λίγο η Εύα άρχισε να ...παρα-κουνιέται, να χαζογελάει & πριν καλά-καλά το καταλάβω εγώ, μας είχε πλησιάσει ένας τύπος γύρω στα 35, με ντύσιμο του στυλ "είμαι γυμνασμένος εγώ, έχω μπράτσα & τα δείχνω", εντελώς άγνωστος σ΄εμένα, ο οποίος τη χαϊδολογούσε κι όλο & πλησίαζε κι εμένα...! Η "φίλη μου" μου τον σύστησε σαν απλά Δημήτρη, χωρίς να μου πει τί της είναι. Όμως, ήταν ηλίου φαεινότερο πως ο "Δημήτρης" βρισκόταν εκεί μετά από προσυνεννόηση που υπήρξε μεταξύ τους, γι΄αυτό & η Εύα επέμενε να πάμε οπωσδήποτε στο συγκεκριμένο μαγαζί! Εξάλλου, καθώς το κατάστημα αυτό ήταν στέκι μικρών ηλικιών, δεν κινδύνευε τόσο εκεί να πέσει πάνω σε γνωστούς του άντρα της!
Εγώ πλέον είχα ξενερώσει εντελώς κι όσο έβλεπα τον τύπο να με πλευρίζει με ένα ηλίθιο χαμόγελο γόη, τόσο περισσότερο νευρίαζα. Κανονικά είμαι άνθρωπος που δύσκολα χάνει τα λόγια του, ή αλλιώς "δε μασάει", ωστόσο στη συγκεκριμένη περίπτωση είχα μείνει τόσο άφωνη, που δυσκολευόμουν να φερθώ όπως θα ήθελα (δλδ να τη διαολοστείλω & να σηκωθώ να φύγω)! Όμως, δεν είμαι βέβαια & κορόϊδο για να γίνω έρμαιο στις ορέξεις του καθενός, εν προκειμένω & της καθεμιάς, έτσι τους την έφερα εγώ:
Είπα πως πάω στο WC, εκεί πήρα τηλέφωνο τον καλό μου, του εξήγησα εν συντομία τα καθέκαστα & του ζήτησα να έρθει εκεί & καλά τυχαία & να κάνει πως δεν ξέρει τίποτα! Εκείνος -που δε χρειαζόταν να του το πω & 2η φορά- ήρθε πολύ γρήγορα (ένα από τα καλά της επαρχίας & ειδικά του νησιού είναι οι πολύ μικρές αποστάσεις) & έπαιξε τέλεια το ρόλο του "έκπληκτου"! Η Εύα κι ο τύπος τα έχασαν εντελώς, γιατί σίγουρα μόνο τέτοια εξέλιξη δεν περίμεναν, ενώ εκείνη πρέπει να ντράπηκε κιόλας γιατί ο άντρας μου είναι φίλος του Αλέξανδρου, του δικού της συζύγου, που εκείνη δεν έδειχνε να λογαριάζει καθόλου το συγκεκριμένο βράδυ... Εγώ με τον Στελλάκο μου αρχίσαμε να χορεύουμε στους "πιπινορυθμούς" αγκαλιά & να περνάμε -επιτέλους για μένα- ωραία! Εκείνη, αφού πια είχε χαλάσει η διάθεσή της, σιγά-σιγά με τον Δημήτρη της ξεμάκρυναν από κοντά μας μέσα στο χαμό από πιτσιρίκια που είχαν γεμίσει πια ασφυκτικά το μαγαζί (ήταν & άνοιξη, τότε που εδώ έρχονται τα σχολεία όλης της Ελλάδας για πενθήμερη) κι ούτε ξαναγύρισαν! Εμείς αφού χορέψαμε αρκετά κι εκτονωθήκαμε μια χαρά, φύγαμε κατά τις 3:30.
Το πρωί όταν ξύπνησα, είδα στο κινητό μου ένα μήνυμα από την Εύα που έλεγε "στον Αλέξανδρο να ξέρεις, είπα πως είμασταν μαζί μέχρι τις 5 & κάτι που γύρισα σπίτι, πάντως έχασες!"...

Το όλο θέμα μας προβλημάτισε πάρα πολύ τόσο εμένα όσο & τον Στέλιο μου: όχι μόνο για το ότι η Εύα μου την έπεσε, αλλά γιατί είχε & γκόμενο & κυρίως γιατί μου είχε στήσει ένα τόσο πρόστυχο παιχνίδι... Και βέβαια, γιατί θεώρησε δεδομένο πως εγώ δε θα έλεγα τίποτε από τα "κατορθώματά της" στον Αλέξανδρο, ο οποίος στο κάτω-κάτω ήταν εξίσου φίλος μου! Μετά απ΄αυτό εγώ ήθελα οπωσδήποτε να ενημερώσω τον άνθρωπο, γιατί θεωρούσα πως δεν του άξιζε τέτοια υποκρισία, ωστόσο ο Στέλιος με παρακάλεσε να μην το κάνω γιατί: πρώτον μπορεί να τον πληγώναμε & στην τελική μπορεί να μην μας πίστευε κιόλας & δεύτερον θα μπορούσε & να τα ήξερε όλα! Γιατί στην εποχή μας, πολλά είναι τα συμβατικά ζευγάρια που κάνουν ο καθένας τη ζωούλα του & ούτως ή άλλως, πολλά έχουν δει & μας τα μάτια μας! Έτσι. άκουσα την προτροπή του άντρα μου να μην του πούμε τίποτα κι απλά κόψαμε εντελώς τις επαφές με το συγκεκριμένο ζευγάρι, αν κι εγώ ένιωθα πως έτσι τον αδικούσαμε τον άνθρωπο. Αλλά εδώ είχα άδικο: καμμιά δεκαριά μέρες μετά την έξοδό μου με την Εύα, ήρθαν αιφινιδίως & οι δύο (η Εύα μαζί με τον Αλέξανδρο) στην εργασία μου (που ευτυχώς είναι δική μου επιχείρηση) για να μου ζητήσουν το λόγο που είχα ξαφνικά κόψει τόσο εγώ, όσο & ο Στέλιος την παρέα μαζί τους!!!
Το πιστεύετε;! Κι αφού έμεινα για λίγο σιωπηλή από το θράσος της "κυρίας", μετά αποφάσισα πως ο καθένας μας πρέπει να έχει την ευθύνη των πράξεών του & τα είπα όλα στον Αλέξανδρο, μην παραλείποντας στο τέλος να του πω, πως θα μπορούσε εάν ήθελε, να ζητήσει κι από τον άντρα μου να του τα επιβεβαιώσει, τουλάχιστον τα περί του Δημήτρη. Εκεί όμως ήταν που με περίμενε το 2ο σοκ: ο Αλέξανδρος χαζογέλασε, μου είπε πως "πρέπει να παρεξήγησα" & πως "δεν ήθελαν για τίποτα να χαλάσουμε την ωραία παρέα μας από μικροπαρεξηγήσεις"!!!

Αφού έμεινα για 2η φορά "παγωτό" από την έκβαση της ιστορίας, σκέφτηκα να του δείξω το μήνυμα της γυναίκας του στο κινητό μου, αλλά τελικά συμπέρανα πως δεν άξιζε, αφού προφανώς & οι δύο έπαιζαν ένα ρόλο & με είχαν γεμίσει ψέματα. Αναλογίστηκα επίσης, πως δεν επιτρέπω σε κανένα να παίζει παιχνίδια που με αφορούν πίσω από την πλάτη μου ή να λογαριάζει για μένα εν αγνοία μου & χωρίς να οξύνω τα πνεύματα, τους έστειλα από εκεί που ήρθαν! Τους είπα δλδ πως λυπάμαι, αλλά για μένα & το Στέλιο η παρέα είχε ήδη χαλάσει, όχι βέβαια γιατί αυτοί ήταν συμβατικό ζευγάρι (δικαίωμά τους) αλλά πολύ απλά, γιατί πλέον δεν μπορούσαμε να τους έχουμε καμμία εμπιστοσύνη!

Αυτά τα "όμορφα" της εποχής μας & της κοινωνίας μας αγαπημένοι μου φίλοι... Σας τα έγραψα για να έχετε πλέον κι εσείς τα ματάκια σας ανοιχτά, μια που σήμερα, όλα μπορούν να συμβούν!